اسدالله ملک ۱۴ مرداد سال ۱۳۲۰ در محله دروازه دولت تهران متولد شد.
در ایام کودکی و نوجوانی، به مدت سه سال شاگرد ابوالحسن صبا بود و بهزودی جز شاگردان خاص ایشان محسوب شد. پس از آن در محضر اساتیدی چون روحالله خالقی، هنگآفرین و علیمحمد خادممیثاق و... نیز به تکمیل آموختههای خود پرداخت.
در همان سالها خالقی او را در ارکستر انجمن ملی موسیقی که توسط خود خالقی اداره میشد پذیرفت. بعد از آن ملک از هنرستان موسیقی فارغالتحصیل و سپس موفق به دریافت لیسانس موسیقی از دانشگاه هنرهای زیبا شد.
آغاز فعالیتهای او در رادیو به سال ۱۳۳۷ برمیگردد که در آن سال با ساختن قطعه «گریه لیلی» در مایهی دشتی با کوک مخصوص (ر-می-دو-لا) و قطعه چهارمضرابی در مایهی اصفهان با کوک مخصوص(می-لا-لا-می) و اجرای آنها با ویولن، شهرت بسیاری پیدا کرد.
از جمله خوانندگانی که ملک با آنها همکاری داشت میتوان به اکبر گلپایگانی، محمود محمودی خوانساری، ایرج، محمدرضا شجریان، کوروس سرهنگزاده و... اشاره کرد. ثمره سالها همکاری آنها با ملک تصنیفهای زیبایی چون تک درخت، مرغ شباهنگ، جدایی تو، حکایت دل و... است که سالها مورد اقبال مردم ایران بودند.
پس از انقلاب نیز ملک تلاش خود را برای اعتلای موسیقی متوقف نکرد و حتی بسیاری از هنرمندان برنامهی گلها را به همکاری مجدد فرا خواند.
ملک اواخر عمر خود شروع به ضبط آثار ارکستری خود با سازبندیهای مختلف کرد که از آن جمله میتوان به آلبومهای «نغمه رویایی»، «سمیرا»، «نغمهها» و... اشاره کرد.
اسدالله ملک در بهمن ماه سال ۱۳۸۰ درگذشت.